Britse infanterist tijdens Operaiton Blackcock, januari 1945.

Moet u giechelen als de naam Blackcock valt? Wij ook niet. Tachtig jaar geleden ontketenden de Britten in de besneeuwde velden tussen Sittard en Roermond een militaire operatie die is omgeven met tragiek: Operation Blackcock.

Januari 1945 – al weken duikt de temperatuur onder het kwik. In bezet Nederland zijn levensmiddelen vrijwel alleen nog te krijgen op de zwarte markt. Bloemkolen maken plaats voor bloembollen; tuinen en parken worden kaal gekapt voor brandhout. Stedelingen slopen zelfs de dwarsliggers tussen de tramrails vandaan; trams rijden toch niet meer.

Langs het Nederlandse rivierenfront is het betrekkelijk stil, tot op 13 januari 1945 de storm losbarst. Vliegtuigbommen en 305.900 artilleriegranaten splijten de bevroren grond tussen de rivieren Maas en Roer uiteen. Eén van de dorpen langs de geallieerde opmarsroute is Sint Joost, dat pas na vier dagen van felle gevechten in Britse handen valt. Uit vrees voor een herhaling in het verderop gelegen Montfort, worden Typhoon-jachtbommenwerpers vooruit gestuurd om de weg te vereffenen. De piloten noteren: “village obliterated, nothing left but rubble and smoke.” Het bombardement kost 183 levens.

Churchill Crocodile vlammenwerper in actie in St Joost, 20 januari 1945.

Ondanks deze en andere zwarte bladzijden, bereikt Blackcock de gestelde doelen met geringe verliezen aan geallieerde zijde. We mogen echter niet vergeten dat dat succes gepaard ging met massaal geweld. Vandaag ligt het bewijs in de vorm van ontplofbare oorlogsresten nog op talloze plaatsen in de grond.

Monument bij massagraf Montfort